Vazgeçtim Senden

  

    Vazgeçtim Senden

Bu yazdığım son satırlar sana
Artık ne ismim, ne şiirlerim ,ne gölgem
Çıkmayacak karşına, hiç bir yerden…

Hiçbir şey, beni hatırlatan hiçbir iz kalmayacak
Ne günden  ne geceden
Bir yaÅŸ gibi siliyorum kendimi gözlerinden…

duymayacaksın artık ne ses, ne nefes
ne şarkı, ne sitem
Hiç bir ÅŸey kalmayacak maziden…

Bana ait ne varsa alıp yaralı bir güvercin gibi
Son bir çırpınışla uçacağım ellerinden…

Ne lodos fırtınalarım olacak artık, seni rıhtımalara sürüyen
Ne de poyrazlarımda acı soÄŸum kalacak iliklerine dek iÅŸleyen …

Hüzünlü Eylüllerimi,kasvetli Şubatlarımı
Kararsız Mayıslarımıve çorak Ağustoslarımı alıp gidiyorum
Bu taşı toprağı havası suyu sen olan ÅŸehirden….

Sokak çocuklarının kocaman kara gözlerine bakıp ta
Uzanan avuçlarına bıraktığın bozuk para misali
VerdiÄŸin sevgiyi dağıt ÅŸimdi,kime istersen…

Derin bir nefes gibi içine çekip sonra bıraktığın ben
Vaz geçtim senden…

Hadi ÅŸimdi git nereye gidersen
Camlarda yol gözleyen telaşlı bir anne gibi
Merak eden ve seni senden çok düşünen ben
Vaz geçtim senden…

Gidiyorum bu havası suyu,taşı toprağı sen olan ÅŸehirden….
Vazgeçtim senden,vazgeçtim senden….

Bahar Åžiiri

             BAHAR

Sabreyle sultanım birgün gelirim,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar,
Düşümdesin sanki hergün ölürüm,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.

Bekle zirvelerin karı erisin,
Ak ellere al,al kına sürülsün,
Deniz kızı yakamozda görülsün,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.

Katar,katar göçler yola dizilsin,
Bekle gölgelerin sırrı çözülsün,
Namerdin yaptığı büyü bozulsun,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.
 
Açmaya gel tuz bastığın yaramı,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar,
Gelir diye bekliyorum sıramı,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.

Hasretin içimde, olmuşum naçar,
Sanki yavru ceylan avcıdan kaçar,
Yaramın üstünde belki gül açar,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.

Sır perdesi sıraladın sevgime,
Sen yoksan sırrımı açayım kime?
Saçından bir deste gül der, kabrime,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar.

Beni sorma! .. yaş kalmadı gözümde,
Takatım yok ayağımda, dizimde,
Yüzyıl geçse sözümdeyim, sözümde,
Bu bahar olmazsa gelecek bahar…

                    Zikrettin Karaca

Ölüm Şiiri

               

                     BİTER

Kalkılır bir yerde, kalır oyuncak,
Kurgular biter.
Ölüm… O geldi mi ne var korkacak?
Korkular biter.

Fikir, açmaz artık beyinde kuyu;
Burgular biter.
Unuturuz hayat adlı uykuyu,
Uykular biter.

Biter, her ÅŸey biter; ses, ÅŸekil ve renk,
Kokular biter.
Kabir sualiyle kapanır kepenk,
Sorgular biter.

           Necip Fazıl Kısakürek

Her ölüm  erkendir   ama  bazıları  çok çok  erken…

Özlüyorum

Sağı Özlem Solu Özlem

Tende canın, canda tenin
Sağı özlem, solu özlem
AÅŸk yolunda ruh bedenin
Dağı özlem, yolu özlem

Pervanedir kalp canana
Uçar ona yana yana
Gözlerimden yâr bak ona
Koru özlem, külü özlem

Özlem dolu içim dışım
YokluÄŸunda bil berduÅŸum
Firkatinle tutuÅŸmuÅŸum
Narı özlem, hali özlem

Yazının devamı için tıklayın »

Şiir Zamanı

                   

                     ÖZLEM

Özlem sevdaya yürek açmaktır
Özlem açılan yürekte hayat bulmaktır
Özlem aynı heyecanla canana ulaşmaktır
Özlem yoklukta var olmaktır
Özlem uzandığında tutmaktır
Özlem geceyi gündüz gündüzü gece yapmaktır
Özlem sevgiye koşulsuz bağlanmaktır
Özlem kavrulup yanmaktır
Özlem ne uzak ne yakındır
Özlem her anında sevdiğini anmaktır
Özlem kalbini sorgusuz açmaktır
Ve ben
Karşılık beklemeden
Kalbime ruhuma hayat veren
Gecemi gündüz eden
Her anımda
Yanımda hissettiğim
Düşündüğüm
Düşündüğünü bildiğim
Gülümsemeyi
Gülümsetmeyi
Sevmeyi
Sevgiye deÄŸer vermeyi
Öğreten
Beni benden alıp götüren
Pırlanta yürekli insanı
Özlüyorum
Çok özlüyorum