Get Adobe Flash player

hatice öz

Süleyman

                  SÜLEYMAN

Birgün iki kız kardeş oturmuşlar sekiye,
Birinin adı Döndü,diğerinin Zekiye.

    Büyük olan Zekiye,Döndü de küçük kardeş,
    Hem kardeşmiş ikisi,hem de çok iyi sırdaş.

Başlamışlar sohbete,evliliğe gelmiş laf,
Aslı esası yok ya,hayal kurmuşlar saf saf.

    Döndü başlamış söze,her sözünde incelik,
    Bu işlerde usuldür,ablanın ya öncelik.

“Abla” demiş,”Sen birgün,evlenip yuva kursan,
Bizleri unutmayıp,arada hatır sorsan.

    Devam ediyor...